Creatieve historie

Vandaag was ik - zoals wel meer deze periode - bezig met mijn examens. Ze zijn reeds allemaal klaar en ik ben dan enkel nog bezig met de laatste hand te leggen aan de verbetersleutel: het noteren van de antwoorden en het verdelen van de punten per oefening of opdracht.
Daarbij steek ik alles in een envelop, ééntje per examen.

Weinig soeps qua verhaal uiteraard, maar er is meer.

Die enveloppen kwamen vanuit één van de vele hoopjes die ik eigenlijk nog niet heb opgeruimd zoals het hoort. Hoopjes uit mijn Gent-verleden. Hoopjes die blijven liggen, omdat het mijn overtuiging versterkt dat ik volgend jaar sneller terug kan vertrekken. De enveloppen heb ik vorig jaar gebruikt voor mijn project. Hierbij moest ik drie jaar aan cultuur doen en dit in mijn laatste jaar aan de lerarenopleiding voorstellen. Daarbij had ik gekozen om dit via een winkelwagentje te doen (mooi geleend van de lokale Spar). Mijn visie hierrond is namelijk dat cultuur moet zijn zoals winkelen in een grootwarenhuis: er ligt heel veel en iedereen kan er binnen, maar uiteindelijk kies je zelf wat én hoeveel je mee naar buiten neemt. Vandaar het winkelwagentje dus. In de trolly lagen dan enveloppen met daarin de informatie van mijn cultureel gefoefel. De enveloppen waren beschreven met leuzes als ‘cultuur maak je zelf’, ‘cultuur is wegdromen in een andere wereld’, ‘cultuur is rondsnuffelen achter iets wat je toch niet nodig hebt’, ‘cultuur is mijmeren over het verleden’, ‘cultuur is muziek, vrienden, zon en sfeer (in die volgorde)’, …
Creatief bezig zijn was leuk én nu mis ik dat wel een beetje. Dat is het besluit van deze blog.

Tenzij je examens opstellen natuurlijk als iets creatiefs beschouwd…

Creatieve groeten,
N.v-