Jeugdig advies

Het teringwijf liep netjes achter me aan, net alsof ze een halfzachte kanonskogel was, klaar om op vervroegd pensioen te gaan trekken. Je weet wel, die periode die we de mentale voorbereiding noemen op wat ooit het kasplantsysteem wordt voor elk van ons. Opgesloten, 2 op 2 en zeker niet veel groter, starend naar duizend andere lelijke en vooral oude dames en heren.
Het naar parmasaan ruikend ding bleef maar hollen alsof haar leven ervan afhangt en ze bleef maar hijgen en tateren. Daar krijg je het dan van, over het paard getilde en tevens oude, versleten vrouwen die denken dat ze de wereld kennen en daarbij iedereen op zijn plaats moeten vegen.

Neen, dat hoort zo niet te zijn. Het zal niet zo zijn. Parmasaan stinkt zelfs.