Kopje boven

‘Kopje ondergaan’ is een gekende uitdrukking. Ik heb ze de voorbije weken uitgevoerd. Vandaar ook het geringe aantal blogs. Ik hoop dat ik mijn schare trouwe lezers zo niet teveel hartpijn heb bezorgd op de kille en onvreedzame momenten zonder geschrijf om hun lijf. Ik kan ook niet beloven dat ik snel, hard en raak zal terugzijn. Uiteindelijk komt de zomer eraan en in die periode ga ik op zomerslaap: schrijven komt er dan niet echt van. Nou ja, voor velen lukt het lezen dan ook niet.

Maar genoeg over jullie, terug naar mezelf.

Door het vele werk, de paar twijfels, het gemis en andere factoren zoals gestolen rekenmachines heb ik wel eens mijn kopje laten rusten op mijn frele lijf. Moe, misselijk en zelfs wat bang. Zo liep ik de voorbije weken rond. Mijn mojo liep tegen de grond te sleuren en zowat alles en iedereen kon mij gestolen worden. Ik zou niet spreken van depressie of dergelijke. Helemaal niet. Maar eerder van een totaal lusteloze periode.

Kopje onder gaan.

Het voordeel van ‘met het kopje onder te gaan’ is dat je weer boven komt drijven. Na enkele weken eindelijk weer het zonlicht voelen op je gezicht, het koude water van je haren afschudden en weer kunnen ademen zoals het hoort. Je wordt bevangen door een gevoel van welbehagen waar je echt vrolijk van wordt. Zelfs al is je situatie nog niet gevuld met rozengeur en ferme maneschijn, je voelt je kikkerlekkerig. En dan bedoel ik niet die kikker uit dat reclaampje met maagpijn. Maar kiplekker. Een kip zit echter niet altijd kopje onder, vandaar liever kikkerlekker.

Na het kopje onder gaan is er weer tijd.

Tijd om te genieten van je omgeving, je mojo te laten opborrelen en nieuwe dingen te doen ook. Zo is de fiets aangekocht en ben ik reeds twee maal ter tweewieler richting schoolse, Oostendse omgeving gefietst. In de vroege morgen kies ik daarbij de landelijke omgeving van de ‘Groene 62′, een voormalige spoorlijn waar nu op gefietst kan worden. Het wegdek is archieslecht en waarschijnlijk gaat mijn fiets veel sneller kapot erdoor. Maar links van je konijntjes zien rondhuppelen, koeien zien dansen en meertjes vol verschillende vogels te passeren, dat verkies ik boven een degelijk wegdek. In de avond kies ik wel voor de snelste weg huiswaarts. Er moet namelijk nog heel wat gewerkt worden … zelfs al ben je kopje boven.

Tedere digitale knuffels,

N.